Tymczasowy areszt jest środkiem zapobiegawczym mającym na celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a wyjątkowo także w celu zapobiegnięcia popełnieniu przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa; można je stosować tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo. Jest to środek mający ułatwić pracę prokuratora. Uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu Zapewne słyszeliście o „aresztach wydobywczych”. Pojęcie jest używane do określenia sytuacji, gdy podejrzany nie przyznaje się do zarzucanych mu/jej czynów, a w ocenie prokuratora zachodzi uzasadnione podejrzenie, że podejrzany dopuścił się zarzucanego mu/jej czynu. Poczytaj też jak uniknąć tymczasowego aresztowania >> W takim wypadku prokurator nierzadko decyduje się wnioskować do sądu rejonowego o zastosowanie wobec „opornego” podejrzanego tymczasowego aresztowania, aby wpłynąć na niego by zmienił swoje wyjaśnienia. Wiadomo, że osoba, która staje przed perspektywą zamknięcia w areszcie będzie bardziej skora do rozmowy z prokuratorem, od którego przecież zależy czy wniosek o areszt będzie złożony. Często zdarza się też, że podejrzani tymczasowo aresztowani po krótkim pobycie w areszcie powiedzą to na czym prokuratorowi zależy, byle by tylko uchylił on tymczasowe aresztowanie. O ile zastosowanie i przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania uzależnione jest do decyzji sądu, o tyle w zakresie uchylenia tymczasowego aresztowania władny jest decyzję wydać prokurator. W postępowaniu przygotowawczym można stosować środki zapobiegawcze tylko względem osoby, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów. W konsekwencji osoby, które nie poinformowano na piśmie o jakie przestępstwo się ją podejrzewa nie można tymczasowo aresztować. Przesłuchanie oskarżonego Kolejny warunek zastosowania tymczasowego aresztowania przewiduje, że przed zastosowaniem środka zapobiegawczego przesłuchuje się oskarżonego, chyba że jest to niemożliwe z powodu jego ukrywania się lub jego nieobecności w kraju. Należy dopuścić do udziału w przesłuchaniu ustanowionego obrońcę. Jest to bardzo newralgiczna faza postępowania. Dość powiedzieć, że od tego co na tym etapie wyjaśni podejrzany zależy jego przyszłość i rozmiar odpowiedzialności karnej jaką może ponieść lub uniknąć. Uzasadniona obawa ucieczki Dalsze warunki stosowania tymczasowego aresztowania wymagają, aby istniała uzasadniona obawa ucieczki lub ukrycia się oskarżonego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości albo nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu. W rezultacie o ile osoba podejrzana ukrywa się zachodzi ryzyko, że sąd wyda wobec niej decyzję o tymczasowym aresztowaniu i przesłucha ją dopiero po zatrzymaniu. Utrudnianie postępowania Alternatywną przesłanką stosowania tymczasowego aresztowania jest uzasadniona obawa, że podejrzany lub oskarżony będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne. Ta przesłanka aresztowania jest często wykorzystywana przez organy wymiaru sprawiedliwości w sprawach wielowątkowych, gdzie występuje wielu podejrzanych a zarzuca się im popełnienie dużej ilości czynów zabronionych, lub mówiąc wprost prokuratura zarzuca podejrzanemu udział w grupie przestępczej lub związku przestępczym. Groźba surowej kary Samoistną przesłanką zastosowania tymczasowego aresztowania jest niestety również grożąca oskarżonemu/podejrzanemu surowa kara. W istocie zarzut popełnienia przestępstwa przedstawia prokurator i to od niego zależy jaka będzie groziła podejrzanemu kara – z tego powodu ta przesłanka z mojego punktu widzenia może być nadużywana. Kodeks postępowania karnego przewiduje, że w sytuacji, gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, albo gdy sąd pierwszej instancji skazał go na karę pozbawienia wolności nie niższą niż 3 lata, potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania może być uzasadniona grożącą oskarżonemu surową karą. Podstawę orzeczenia o zastosowaniu lub przedłużeniu tymczasowego aresztowania mogą stanowić ustalenia poczynione na podstawie dowodów jawnych dla oskarżonego i jego obrońcy, z zastrzeżeniem, że prokurator może nie ujawnić zeznań świadków, co do których zachodzi uzasadniona obawa niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia albo wolności świadka lub osoby dla niego najbliższej. Poręczenie i nadzór Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, jeżeli wystarczający jest inny środek zapobiegawczy czyli na przykład poręczenie majątkowe albo dozór policji. Stosując tymczasowe aresztowanie, sąd może zastrzec, że środek ten ulegnie zmianie z chwilą złożenia, nie później niż w wyznaczonym terminie, określonego poręczenia majątkowego. Warto pamiętać, że stosowanie tymczasowego aresztu możliwe jest w każdej sprawie karnej, nie zawsze jednak wniosek prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Jeżeli osoba podejrzana stanęła przed perspektywą zastosowania tymczasowego aresztowania powinna skorzystać z fachowej pomocy adwokata. Po więcej informacji zapraszam na Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu: tel.: +48 604 199 306e-mail: ms@

Mój mąż został tymczasowo aresztowany przez prokuraturę. Nie mam z nim żadnego kontaktu – nie mogę się spotkać, zadzwonić ani odwiedzić w areszcie – podobno wymaga tego dobro śledztwa. Co mogę zrobić? Tymczasowe aresztowanie jest jednym ze środków zapobiegawczych i może być stosowane w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a wyjątkowo także w celu zapobiegnięcia popełnieniu przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa. Można je stosować tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony (podejrzany) popełnił zapobiegawcze mogą być stosowane wyłącznie w stosunku do osoby, która występuje w postępowaniu w charakterze podejrzanego lub oskarżonego. Warunkiem formalnym jest zatem uprzednie wydanie postanowienia o przedstawianiu postępowaniu przygotowawczym kontakt z tymczasowo aresztowanym może być dla osób nieuprawnionych rzeczywiście ograniczony, zatem najlepszym rozwiązaniem jest ustanowienie obrońcy, którym może być tylko adwokat. Obrońcę co do zasady ustanawia oskarżony (podejrzany). Do czasu jednak ustanowienia obrońcy przez oskarżonego (podejrzanego) pozbawionego wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba (niekoniecznie najbliższa). Jest to tzw. pełnomocnictwo tymczasowe, obowiązujące do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego (podejrzanego). Takie pełnomocnictwo uprawnia do podejmowania wszelkich czynności, do których ustawa upoważnia obrońcę. O ustanowieniu "tymczasowego" obrońcy zawiadamia się oskarżonego (podejrzanego), który może potwierdzić udzielone pełnomocnictwo lub ustanowić innego obrońcę. Upoważnienie udzielone przez "inną osobę" wygasa, gdy oskarżony (podejrzany) osobiście udzieli upoważnienia do obrony innemu adwokatowi. (art. 83 § 1 kodeksu postępowania karnego, dalej jako „ obrońca, może na podstawie art. 73 § 1 porozumiewać się ze swoim klientem podczas nieobecności innych osób oraz korespondencyjne. W postępowaniu przygotowawczym, prokurator może zastrzec kontrolę korespondencji lub obecność podczas spotkania podejrzanego z obrońcą, tylko przed upływem 14 dni od dnia tymczasowego aresztowania. Na zasadzie art. 156 § 1 obrońca ma również prawo do przejrzenia akt postępowania oraz sporządzania odpisów i kserokopii serwis: WięziennictwoOrgan prowadzący postępowanie w myśl art. 140 jest zobowiązany doręczać ustanowionemu obrońcy wszelkich orzeczeń, zarządzeń oraz także pamiętać, że środek zapobiegawczy w tym, tymczasowe aresztowanie należy niezwłocznie uchylić lub zmienić, jeżeli ustaną przyczyny jego stosowania lub powstaną przyczyny uzasadniające uchylenie lub serwis: Sprawy karneCo do zasady, wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego oskarżony lub jego obrońca może składać w każdym czasie. Z tym zastrzeżeniem, że na postanowienie w przedmiocie wniosku, zażalenie przysługuje tylko wtedy, gdy wniosek został złożony po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia wydania postanowienia w przedmiocie tymczasowego aresztowania. Wcześniej, postanowienie o zastosowaniu tego środka podlega zaskarżeniu w drodze portal: Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

Eksperci zwracają uwagę, że Polska należy do czołówki państw, które nadużywają tego środka, i apelują o wprowadzenie rozwiązań, które ukróciłyby tę możliwość. Aż w 92 proc. spraw rozpatrywanych przez sądy okręgowe w latach 2016-2018, tymczasowe aresztowanie stosowano aż do uzyskania prawomocnego wyroku. Zaliczka na poczet kary – Patrząc na statystyki z ostatnich lat, widać wyraźny wzrost liczby osób tymczasowo aresztowanych. Począwszy od 2016 roku, ten wzrost jest prawie dwukrotny – wskazuje Michał Zuchmantowicz, adwokat. – U nas po prostu się stosuje formułę zaliczki w poczet kary. Tymczasem orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przecięło dyskusję na temat tzw. zaliczki w poczet kary. Nie istnieje coś takiego, to jest nieprawidłowość, która powinna być eliminowana z postępowania przygotowawczego. Po prostu nie należy tak postępować. Raport opublikowany w połowie tego roku przez Departament Prawa i Legislacji Związku Przedsiębiorców i Pracodawców (ZPP) pokazuje, że Polska jest w niechlubnej czołówce pod względem liczby osób tymczasowo aresztowanych, a średni czas tymczasowego aresztowania należy w niej do najdłuższych w UE. Alarmujące statystyki Liczba aresztów orzekanych przez sądy na wniosek prokuratury od kilku lat sukcesywnie rośnie. Według statystyk w lipcu br. w areszcie tymczasowym przebywały 8564 osoby. W porównaniu z lipcem 2015 roku jest to wzrost aż o 83,4 proc. Osoby tymczasowo aresztowane często są pozbawione wolności nie tylko na okres postępowania przygotowawczego, ale i sądowego. W 92 proc. spraw, rozpatrywanych przez sądy okręgowe w latach 2016-2018, tymczasowe aresztowanie stosowano aż do uzyskania prawomocnego wyroku. W przypadku spraw, dla których właściwy był sąd rejonowy, odsetek aresztowanych tymczasowo aż do wydania prawomocnego wyroku wyniósł w tym samym okresie aż 72 proc. Jednocześnie liczba osób skazanych na karę pozbawienia wolności co roku systematycznie spada. To zaś oznacza, że wzrasta liczba osób bezpodstawnie pozbawionych wolności. Sąd sprzyja prokuraturom – Problem leży w pracy organów ścigania, które z pewnych przyczyn nie mogą działać tak, żeby te postępowania były krótkie. One powinny trwać maksymalnie trzy miesiące i taki też powinien być termin stosowania najsurowszego środka, czyli izolacji. Ale nie ma przepisu, który jednoznacznie o tym stanowi. W rezultacie te postępowania są przedłużane, sądom są przekazywane wielotomowe sprawy, sędzia ma kilka czy kilkanaście godzin na zapoznanie się z szeregiem tomów i podejmuje decyzję właściwie dla dobra pracy prokuratury. To oznacza, że później prokurator - idąc już z aktem oskarżenia do sądu - ma za sobą wielomiesięczne izolacje – tłumaczy adwokat Michał Zuchmantowicz. Ze statystyk opracowanych przez ZPP wynika, że sądy w przytłaczającej większości przychylają się do prokuratorskich wniosków o tymczasowe aresztowanie. Ten odsetek od lat utrzymuje się na podobnym poziomie, sięgającym ok. 90 proc. Medialna sprawa Głośną medialnie sprawą, w której tymczasowe aresztowanie przeciąga się już do ponad pół roku, jest postępowanie prowadzone przeciw Michałowi Sobańskiemu. Prezes Fundacji im. Feliksa hr. Sobańskiego prowadził sprawy z zakresu reprywatyzacji mienia i pomagał w odzyskiwaniu majątków znacjonalizowanych za czasów PRL. To właśnie domniemane nieprawidłowości w tym procesie spowodowały, że w czerwcu tego roku został aresztowany wraz z czterema innymi osobami. – W mediach pojawiają się informacje, że ta sprawa dotyczy tzw. dzikiej reprywatyzacji czy reprywatyzacji warszawskiej. Trzeba stanowczo powiedzieć, że tak nie jest. Michał Sobański nie był osobą zajmującą się handlem roszczeniami czy podejmującą się jakichś bezprawnych działań w stosunku do lokatorów. Był osobą, która pomagała prawowitym spadkobiercom w odzyskaniu nieruchomości. Michał Sobański nie przyznał się do stawianych zarzutów, złożył wyjaśnienia, zabezpieczono w tej sprawie materiał dowodowy, przesłuchano prawie wszystkich współpodejrzanych i szereg świadków oraz zabezpieczono dokumentację – mówi Jan Mydłowski, obrońca Michała Sobańskiego. – W tej sprawie mamy do czynienia z nadużyciem stosowania tymczasowego aresztowania.

Krystian S. z towarzyszami został zatrzymany przez podczas transakcji sprzedaży 10 kg kokainy i 30 kg amfetaminy. Los chciał, że wrodzona ostrożność i przenikliwość Krystiana tym razem nie zadziałała. Zaprzyjaźnił się z niewłaściwymi (jak dla niego) osobami pracującymi dla Policji. To oni skontaktowali go z potencjalnymi nabywcami jego „towaru”. Po drugiej stronie transakcji, jak się okazało, byli operacyjni policjanci z CBŚP. Grupa Krystiana S. była rozpracowywana od dwóch lat… W konsekwencji Krystian S. trafił na sankcję. Pierwotnie sąd zastosował tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy. Problem Krystiana polega na tym, że 3 miesiące upłynęły dwa lata temu. Ponadto Krystian wolałby odbywać karę niż trwać na sankcji, która wiąże się z drastyczniejszymi ograniczeniami. Jaka jest różnica pomiędzy aresztem a odbywaniem kary możesz doczytać w tym miejscu: PO RAZ PIERWSZY W ARESZCIE i PO DRUGIEJ STRONIE LUSTRA… JAK DŁUGO JESZCZE Za pierwszym razem areszt tymczasowy może być zastosowany na okres 3 miesięcy. Trzy miesiące liczone są od chwili zatrzymania. Co więcej jeżeli w tym okresie prokurator nie zakończy postępowania przygotowawczego to może wystąpić do sądu z wnioskiem o przedłużenie trwania aresztu. Przepisy przewidują, że łączny okres stosowania tymczasowego aresztowania wówczas nie może przekroczyć 12 miesięcy. Wówczas to znaczy w postępowaniu prokuratorskim. No dobra powiesz: „Przecież zdarzają się areszty dłuższe niż rok, a prokurator jeszcze nie wniósł aktu oskarżenia„. Zgadza się. W sprawach wieloosobowych i wielowątkowych regułą jest stosowanie długich, ponad rocznych, aresztów tymczasowych. Między innymi taką jest sprawa Krystiana S. i członków jego grupy przestępczej handlującej narkotykami, bronią i ludźmi. PROKURATOR PRZEKAZUJE SPRAWĘ SĄDOWI Gdy wreszcie prokurator sporządzi akt oskarżenia i złoży go w sądzie nad celowością stosowania tymczasowego aresztowania czuwa już tylko sąd rozpoznający sprawę. W rezultacie odpowiednie przepisy upoważniają do przedłużenia aresztu tymczasowego wobec Krystiana na dalszy okres, który łącznie ze stosowanym wcześniej aresztem nie może przekroczyć 2 lat. W tym czasie powinien zapaść wyrok , przynajmniej przed Sądem I instancji. Co się stanie, gdy dwuletni okres stosowania aresztu tymczasowego upłynął a wyroku brak (tak jak w sprawie Krystiana S.)? SĄD PRZEKAZUJE SPRAWĘ SĄDOWI W takiej sytuacji sąd, do którego wpłynął akt oskarżenia – jeżeli widzi konieczność przedłużenia aresztu (tak, przepisy pozwalają na stosowanie aresztu przekraczającego dwa lata!!!) – wydaje postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi apelacyjnemu z wnioskiem o przedłużenie trwania areszt tymczasowego. W rezultacie sąd apelacyjny może przedłużyć stosowanie aresztu na dalszy okres…. Zapytasz: jak długi jest ten „okres”? Odpowiadam:…. tak długi, jak uzna sąd apelacyjny. Po prostu przepisy procedury karnej ( tj. kodeks postępowania karnego) stanowią, że: Przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na okres oznaczony, przekraczający terminy określone w § 2 i 3 może dokonać sąd apelacyjny… Nie jest sprecyzowane na jak długo można wówczas przedłużyć areszt. KLOPS 🙁 Nadzieją dla Krystiana jest tylko jedno. Mianowicie kolejne przedłużenie aresztu – ponad dwa lata – wymaga zaistnienia konkretnych przesłanek: jeżeli konieczność taka powstaje w związku z zawieszeniem postępowania karnego; czynnościami zmierzającymi do ustalenia lub potwierdzenia tożsamości oskarżonego; wykonywaniem czynności dowodowych w sprawie o szczególnej zawiłości lub poza granicami kraju, albo; celowym przewlekaniem postępowania przez oskarżonego. SŁOWO NA ZAKOŃCZENIE Tak sobie myślę, że Krystian S. nie musiałby roztrząsać tematu długości stosowania aresztowania, gdyby nie sprzedawał narkotyków funkcjonariuszom CBŚP albo gdyby w ogóle ich nie sprzedawał… Jeżeli nie jesteś członkiem grupy przestępczej, jak Krystian S., to raczej nie musisz się obawiać tak długiego tymczasowego aresztowania. Natomiast jeżeli już działasz w grupie przestępczej to ten wpis może być dla Ciebie przydatny. W każdym przypadku pomocna może się okazać pomoc obrońcy. ___________________________________________ Zachęcam Cię do kontaktu ze mną, gdybyś potrzebował informacji lub pomocy: tel.: 0048 604 199 306 whatsapp: 0048 604 199 306 e-mail: ms@ instagram: @ formularz: ********************************************************* Kilka wpisów o tematyce obrońcy możesz odnaleźć poniżej: OBROŃCA OSOBY ARESZTOWANEJ WNIOSEK O USTANOWIENIE OBROŃCY ARESZTOWANI RZADZIEJ POROZMAWIAJĄ Z OBROŃCĄ ARESZT: NIE Z KORONAWIRUSEM Polecam Ci również mój podcast „Krąg przestępstwa” oraz podcast prowadzony wspólnie z adw. Danielem Anweilerem Anatomia przestępstwa: #10 OBROŃCA OSOBY ARESZTOWANEJ #9: ARESZT POLICYJNY I SĄDOWY #8 TALON NA PACZKĘ DO ARESZTU ŚLEDCZEGO #7 ŚWIADEK KORONNY #2 ZAŻALENIE NA ARESZT Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu: tel.: +48 604 199 306e-mail: ms@

Tymczasowe aresztowanie można zastosować jedynie w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania (wyjątkowo celu zapobiegnięcia popełnieniu ciężkiego przestępstwa). Stosowanie aresztu musi zapobiegać realnym obawom ucieczki, ukrywania się lub matactwa. Areszt może zabezpieczyć tok postępowania karnego w stosunku do osoby, która nie ma stałego miejsca pobytu w Polsce lub takiej, której grozi surowa kara (przy zbrodniach i najcięższych przestępstwach) lub zachodzi obawa, że dana osoba popełni ciężkie przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu. W teorii można je stosować tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że dana osoba popełniła przestępstwo a zastosowanie innych środków jest niewystarczające. Praktyka pokazuje jednak że tymczasowe aresztowanie stosowane jest jako tzw. areszt wydobywczy mający na celu przyznanie się podejrzanego do winy i złożenie wyjaśnień. Samo przyznanie się przez Ciebie do popełnienia zarzucanego Ci czynu i złożenie obszernych wyjaśnień nie gwarantuje że prokuratura odstąpi od wniosku o tymczasowy areszt. Dlatego postaraj się wykazać iż w Twoim przypadku nie występują przesłanki do jego zastosowania w postaci obawy ucieczki, ukrywania się, matactwa. Warto wskazać organom ścigania adres, pod którym faktyczne przebywasz czy miejsce pracy, przekonując iż wystarczające będą środki zapobiegawcze o charakterze nieizolacyjnym. Czas trwania tymczasowego aresztowania Jeżeli dojdzie do posiedzenia aresztowanego w Twojej sprawie zaproponuj złożenie poręczenia majątkowego. Wysokość poręczenia zależna jest od Twoich możliwości majątkowych oraz rozmiaru ewentualnej szkody. Na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania przysługuje Ci zażalenie do Sądu Okręgowego w terminie siedmiu dni. Zawsze składaj takie zażalenie! Wniosek o uchylenie tymczasowego aresztowania lub jego zmianę na inny środek zapobiegawczy o charakterze nieizolacyjnym możesz składać w każdym czasie. Zastosowany przez sąd tymczasowy areszt może być w postępowaniu przygotowawczym uchylony lub zmieniony na łagodniejszy również przez prokuratora. O zastosowaniu tymczasowego aresztowania sąd jest obowiązany bezzwłocznie zawiadomić osobę najbliższą dla podejrzanego/oskarżonego bądź inną osobę przez niego wskazaną. Odwiedzając aresztowanego, każdorazowo musisz posiadać zgodę na widzenie. Zgodę taką wydaje prokurator bądź sąd, do którego dyspozycji pozostaje aresztowany. Odmowa wydania takiej zgody może nastąpić jedynie wtedy gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane w celu bezprawnego utrudnienia postępowania karnego bądź widzenie to może zostać wykorzystane do popełnienia przestępstwa. Jak przebiega składanie wniosku o uchylenie tymczasowego aresztowania? W przypadku odmowy wydania zgody na widzenie, zawsze składaj zażalenie. Paczki żywnościowe, środki higieniczne a także leki możesz przekazać aresztowanemu również jedynie za zgoda prokuratora bądź sądu. Całość korespondencji tymczasowo aresztowanego podlega wnikliwej cenzurze prokuratora bądź sądu! (Jedynie korespondencja z obrońcą nie podlega cenzurze, chyba że prokurator zastrzeże jej kontrolę. Kontrola korespondencji z obrońcą nie może być utrzymywana po upływie 14-dni od dnia tymczasowego aresztowania). Pomimo że tymczasowe aresztowanie jest najdotkliwszym ze wszystkich środków zapobiegawczych, jego zastosowanie nie przesądza jeszcze o zakończeniu postępowania. Wielokrotnie zdarza się że pomimo stosowania tymczasowego aresztowania, sąd uniewinnia oskarżonego. W takim wypadku zawsze należy wystąpić o odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę poniesioną w związku z oczywiście niesłusznym aresztowaniem. Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

Główną konsekwencją wynikającą z nieobecności pracownika z powodu tymczasowego aresztowania jest możliwość wygaśnięcia jego stosunku pracy. Czy pracodawca w okresie tymczasowego aresztowania może rozwiązać z pracownikiem umowę? Popełnienie przez pracownika czynu zabronionego, w tym ciężkiego kalibru, czyli przestępstwa, rodzi określone konsekwencje w sferze prawa pracy. Z podejrzeniem jego popełnienia wiąże się możliwość stosowania wobec osoby podejrzanej środków zapobiegawczych przewidzianych w ustawie z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego ( nr 89, poz. 555 ze zm., dalej: Jednym z nich jest tymczasowe aresztowanie, które może być zastosowane niezależnie od tego, że podejrzany jest pracownikiem, na którym spoczywają obowiązki wynikające ze stosunku pracy, jak np. stawienie się w pracy w stanie fizycznej i psychicznej gotowości do jej świadczenia. Podstawy stosowania Tymczasowe aresztowanie może mieć miejsce w sytuacji, gdy zachodzą następujące przesłanki: - zachodzi uzasadniona obawa ucieczki lub ukrywania się oskarżonego, zwłaszcza gdy nie można ustalić jego tożsamości, albo - gdy nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu. Polecamy produkt: Kodeks pracy 2016 z komentarzem + poradnik w prezencie Należy zwrócić uwagę, że tymczasowe aresztowanie to izolacyjny środek zapobiegawczy niebędący karą pozbawienia wolności, nie może więc być stosowany w sposób nieograniczony w czasie. Jednak dla wywołania negatywnych dla pracownika skutków wystarczający jest brak stawiennictwa w pracy przez okres trzech miesięcy z tego powodu. Skąd jednak pracodawca ma wiedzieć, że nieobecność zatrudnionego ma związek z tymczasowym aresztowaniem, a nie jest np. skutkiem zaginięcia? Powyższa kwestia nie jest uregulowana w prawie pracy. Z art. 261 par. 3 wynika jednak, że sąd, stosując tymczasowe aresztowanie, ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o tym pracodawcę. Wygaśnięcie stosunku pracy Główną konsekwencją wynikającą z nieobecności pracownika z powodu tymczasowego aresztowania jest możliwość wygaśnięcia jego stosunku pracy. Zgodnie z art. 66 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy ( z 2014 r. poz. 1502 ze zm., dalej: umowa o pracę wygasa z mocy prawa wraz z upływem trzech miesięcy nieobecności pracownika w pracy spowodowanej tymczasowym aresztowaniem, chyba że pracodawca wcześniej rozwiązał ją bez wypowiedzenia z winy pracownika. Należy zatem mieć świadomość, że sama czynność, jaką jest wydanie przez sąd postanowienia o tymczasowym aresztowaniu (nawet na trzy miesiące), nie spowoduje natychmiastowego wygaśnięcia stosunku pracy. Tak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 2 marca 2011 r., sygn. akt II PK 213/10, w którym zwrócił uwagę, że art. 66 par. 1 przewiduje wygaśnięcie umowy o pracę nie z upływem trzech miesięcy od zastosowania wobec pracownika tymczasowego aresztowania, lecz z upływem trzech miesięcy jego nieobecności w pracy z tego powodu. W ocenie sądu jest to istotna różnica, ponieważ biorąc pod uwagę dosłowne brzmienie art. 66 par. 1 dla wygaśnięcia umowy o pracę jest wymagane, aby pracownik z tej przyczyny był nieobecny w pracy przez okres pełnych trzech miesięcy. Jak podkreślił SN, trzymiesięczny okres nieobecności w pracy nie musi się pokrywać z trzymiesięcznym okresem tymczasowego aresztowania. Dopiero z powodu nieobecności pracownika w pracy w związku z tymczasowym aresztowaniem umowny stosunek pracy wygasa w sposób automatyczny. Bez znaczenia jest więc wola stron w tym zakresie, powody, z jakich pracownik został aresztowany, jak i rezultaty postępowania karnego, w związku z którym aresztowanie nastąpiło. Mimo to przez okres trzech miesięcy stosunek pracy trwa niezależnie od tego, że pracownika nie ma w pracy. Wraz z ich upływem rolą pracodawcy będzie tylko formalne stwierdzenie jego wygaśnięcia. Co z terminami Pracodawca, którego pracownik został tymczasowo aresztowany, może mieć problem z ustaleniem początku biegu trzymiesięcznego terminu tego aresztowania. Przepisy kodeksu pracy milczą na ten temat, należy się więc odwołać do art. 263 par. 1 zgodnie z którym w postępowaniu przygotowawczym sąd, stosując tymczasowe aresztowanie, oznacza jego termin na okres nie dłuższy niż trzy miesiące. Zgodnie z art. 265 termin ten rozpoczyna swój bieg od dnia zatrzymania. Trzymiesięczny okres tymczasowego aresztowania, o którym mowa w art. 263 par. 1 z reguły nie będzie stanowił podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia umowy o pracę na podstawie art. 66 par. 1 Zazwyczaj bowiem okres trzymiesięcznej nieobecności pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania obliczony z wykorzystaniem reguł prawa cywilnego, w szczególności art. 112 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny ( z 2014 r. poz. 121 ze zm.) upłynie już po okresie trzymiesięcznego tymczasowego aresztowania. Z orzecznictwa wynika, że do trzymiesięcznego okresu nieobecności w pracy nie podlegają wliczeniu okresy absencji pracownika z innych przyczyn niż tymczasowe aresztowanie. Sąd Najwyższy w uchwale z 23 lutego 1984 r., sygn. akt III PZP 1/84, wskazał, że upływ trzymiesięcznego pobytu w tymczasowym areszcie przypadający na czas trwania urlopu bezpłatnego udzielonego pracownikowi w związku z pełnieniem funkcji w związkach zawodowych nie powoduje wygaśnięcia umowy o pracę w zakładzie pracy, który udzielił tego urlopu. Rozwiązanie umowy W praktyce może powstać wątpliwość, czy w okresie tymczasowego aresztowania pracodawca może rozwiązać z pracownikiem umowę. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że tymczasowe aresztowanie stanowi inną usprawiedliwioną nieobecność w pracy. W związku z tym, zgodnie z art. 41 pracodawca nie ma prawa w tym czasie wypowiedzieć pracownikowi umowy. Warto też zwrócić uwagę na pogląd większej części ekspertów prawa pracy, zgodnie z którym w okresie trzymiesięcznej nieobecności w pracy z powodu tymczasowego aresztowania pracodawca nie może rozwiązać z pracownikiem umowy w trybie art. 53 (bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownika). Nie można jednak wykluczyć sytuacji, w której pracodawca będzie uprawniony do rozwiązania z pracownikiem tymczasowo aresztowanym umowy o pracę bez wypowiedzenia. Przykładem może być dopuszczenie się przez pracownika przestępstwa, które było oczywiste, i jednocześnie dyskwalifikujące z punktu widzenia kontynuowania zatrudnienia na dotychczasowym stanowisku. Zadaj pytanie na FORUM! W przypadku gdy wobec pracownika uchylono areszt tymczasowy przed upływem trzech miesięcy, powinien on podjąć pracę, a pracodawca powinien mu to umożliwić. Formalnie stosunek pracy trwa nadal. Jeśli pomimo zwolnienia z aresztu przed upływem trzech miesięcy pracownik nie zgłosił powrotu do pracy w stanie gotowości do jej wykonywania, pracodawca będzie mógł rozwiązać z nim umowę bez wypowiedzenia z jego winy ze względu na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. [ramka 1] Ekwiwalent za urlop W sytuacji, gdy stosunek pracy wygasł na skutek trzymiesięcznej nieobecności pracownika w pracy w związku z tymczasowym aresztowaniem, może się pojawić wątpliwość, czy będzie mu przysługiwał ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Powyższa kwestia została poruszona w aktualnej co do zasady uchwale Sądu Najwyższego z 18 lutego 1976 r., sygn. akt I PZP 51/75. Sąd rozpatrzył w niej następujące zagadnienie prawne: czy pracownik, z którym umowa o pracę wygasła w trybie art. 66 par. 1 traci prawo do urlopu wypoczynkowego lub ekwiwalentu za urlop w roku, w którym wygaśnięcie nastąpiło? Sąd Najwyższy uznał, że w takim przypadku pracownik nie traci prawa do urlopu wypoczynkowego za rok, w którym miało miejsce wygaśnięcie stosunku pracy. Zatem w ocenie sądu, skoro wygaśnięcie stosunku pracy w tym przypadku nie skutkuje utratą prawa do urlopu, zatrudniony nie traci również uprawnień do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego wypoczynku, w sytuacji gdy urlopu tego nie mógł wykorzystać w naturze. Brak wynagrodzenia Tymczasowe aresztowanie powoduje, że pracownik nie ma możliwości świadczenia pracy. Natomiast jedną z podstawowych zasad, jakie odnoszą się do wynagrodzeń pracowniczych, jest ta, że wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy wynagrodzenie będzie się należało, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią. Kodeks pracy nie przewiduje jednak wynagrodzenia za okres tymczasowego aresztowania. Oznacza to, że w typowych sytuacjach pracownik osadzony w areszcie nie będzie miał roszczenia o wypłatę pensji. Wyjątki są przewidziane w przepisach szczególnych, np. w pragmatykach służbowych. Przywileje takie wynikają z przepisów o pracownikach samorządowych, o służbie cywilnej czy z Karty nauczyciela. [ramka 2] ? W praktyce często dochodzi do mylenia sytuacji, które stanowią przyczynę wygaśnięcia umowy o pracę na podstawie art. 66 par. 1 Należy więc podkreślić, że powodem wygaśnięcia umowy o pracę na podstawie tego przepisu jest upływ trzech miesięcy nieobecności pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania, a nie wydanie postanowienia o trzymiesięcznym okresie tymczasowego aresztu RAMKA 1. Ponowne zatrudnienie pracownika Nie zawsze wygaśnięcie umowy o pracę będzie oznaczało dla pracownika ostateczne pożegnanie się z pracodawcą, u którego był zatrudniony przed tymczasowym aresztowaniem. Artykuł 66 par. 2 kodeksu pracy reguluje bowiem obowiązek pracodawcy do ponownego zatrudnienia pracownika, z którym umowa o pracę wygasła w związku z nieobecnością w pracy z powodu tymczasowego aresztowania. Możliwość taka istnieje pod warunkiem, że: ● postępowanie karne zostało umorzone lub w sprawie zapadł wyrok uniewinniający, ● pracownik w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się tego orzeczenia zgłosił swój powrót do pracy. Zatrudniony powinien mieć świadomość, że jeżeli nie zgłosi się do pracy w powyższym terminie, pracodawca nie będzie miał obowiązku jego ponownego zatrudnienia. Oczywiście może to zrobić, ale będzie to tylko jego dobra wola. Polecamy serwis: Umowa o pracę Mogą jednak wystąpić sytuacje, w których pracownik z powodów niezawinionych nie będzie miał możliwości zachowania siedmiodniowego terminu, np. ciężka choroba uniemożliwiająca poruszanie się. W takiej sytuacji dobrą praktyką będzie poinformowanie pracodawcy w dostępnej formie o chęci kontynuowania zatrudnienia, z jednoczesnym podaniem przyczyny braku stawiennictwa w zakładzie pracy. Przywracając pracownika do pracy, należy pamiętać, że powinno to nastąpić na dotychczasowych warunkach. Odnosi się to zarówno do kwestii zajmowanego stanowiska, jak i wynagrodzenia za pracę. Tylko w wyjątkowych przypadkach odstępstwo od powyższej zasady będzie dopuszczalne. Dla przykładu warto przywołać dość odległą w czasie, ale cały czas aktualną uchwałę Sądu Najwyższego z 19 grudnia 1980 r., sygn. akt I PZP 42/80. Odpowiada ona na pytanie, czy wykonanie obowiązku ponownego zatrudnienia określonego w art. 66 par. 2 wymaga zaproponowania pracownikowi takich samych warunków pracy i płacy, na jakich był zatrudniony przed wygaśnięciem stosunku pracy, czy też dopuszczalne jest zaproponowanie stanowiska, jakie jest aktualnie wolne, mimo że różni się zasadniczo od stanowiska poprzedniego. W odpowiedzi na powyższą kwestię SN podkreślił, że obowiązek ponownego zatrudnienia jest niezależny od możliwości zakładu pracy. W ocenie sądu zakład pracy jest zobowiązany ponownie zatrudnić pracownika na stanowisku dotychczasowym, równorzędnym lub innym zgodnym z jego kwalifikacjami, odpowiadającym w zasadzie poprzednim warunkom wynagrodzenia, pod warunkiem, że szczególne okoliczności nie stoją temu na przeszkodzie. Należy pamiętać, że przepisów dotyczących ponownego zatrudnienia pracownika, w sytuacji gdy zapadł wyrok uniewinniający i zgłosił on powrót do pracy w terminie siedmiu dni od jego uprawomocnienia się, nie stosuje się, gdy: ● postępowanie karne umorzono z powodu przedawnienia albo amnestii, ● w razie warunkowego umorzenia postępowania. RAMKA 2. Odmienności w pragmatykach służbowych 1. Pracownicy samorządowi i służba cywilna W przypadku tymczasowego aresztowania pracownika samorządowego albo członka korpusu służby cywilnej ich stosunek pracy ulega zawieszeniu z mocy prawa. W okresie zawieszenia otrzymują oni jednak płacę w wysokości połowy wynagrodzenia przysługującego przed aresztowaniem. W razie umorzenia postępowania karnego albo wydania wyroku uniewinniającego pracodawca musi wypłacić pozostałą część wynagrodzenia. Nie dotyczy to jednak warunkowego umorzenia postępowania. 2. Nauczyciele Dyrektor szkoły oraz nauczyciel mogą zostać zawieszeni w pełnieniu obowiązków w razie ich tymczasowego aresztowania lub pozbawienia wolności w związku z postępowaniem karnym. Wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela w tym okresie ulega ograniczeniu najwyżej do połowy, w zależności od jego stanu rodzinnego. Obniżka następuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zawieszenie. W okresie tym nie przysługują również dodatki oraz wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem z braku dowodów winy albo wydaniem orzeczenia lub wyroku uniewinniającego, nauczycielowi należy zwrócić zatrzymane kwoty wynagrodzenia. Oprac. KTop Sebastian Kryczka ekspert ds. prawa pracy Podstawa prawna Art. 35 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych ( z 2014 r. poz. 1202 ze zm.). Art. 68 ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej ( z 2014 r. poz. 1111 ze zm.). Art. 83 ustawy z 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela ( z 2014 r. poz. 191 ze zm.). Dołącz do nas na Facebooku!

Gość gość Zgłoś Udostępnij Pomocy! Mój narzeczony został aresztowany w Szwecji! jak moge sie z nim skontaktować? czy jest jakaś szansa?Konsulat nie udziela mi żadnych informacji! nie wiem gdzie jest w areszcie , nie wiem do kogo mam pisać...Pomocy.... Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 2 miesiące temu... Gość Sylwkaa Zgłoś Udostępnij Jeśli jest tymczasowo aresztowany to sprawe bada prokurator wiec do niegotrzeba sie udać lub złożyć pisemny wniosek o udostępnienie widzeniapowiem tak przejdz sie do prokuratora wswoim miescie i zapytaj gdzie maszprosić o to widzenie i jak sie dowiedzieć gdzie teraz odbywa aresztzreszta powinien dostać do domu pismo o tymczasowym aresz a na nim powinnobyc podane gdzie jest zaznaczam ze prokurator moze odmówić ci widzenia comozesz też zaskarżyc mi sie udało jade do brata jako jedyna chodzilamtyle az mi dali tzreba pokazac im ze ci zalezy ps;i jeszcze jedno jeslijestes strona w sprawie lub swiadkiem w sprawie narzyczonego to raczej niedostaniesz widzenia jesli jednak nie to nie powinno to stanowic wiekszegoproblemy tylko pokaz ze ci zalezy pozdrawim serdecznie:-) Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 1 rok później... Gość gość Zgłoś Udostępnij prokurator który prpw. sprawe męża nie udziela widzen jua od 3 mies. ale czy przy wyjątkowej sytuacji takiej jak śmiesć brata morze pozbawic kontaktu z oskarzonym w ce poimformowania go o tym prosze o odpowiec kogos kto z Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij prokurator który prpw. sprawe męża nie udziela widzen jua od 3 mies. ale czy przy wyjątkowej sytuacji takiej jak śmiesć brata morze pozbawic kontaktu z oskarzonym w ce poimformowania go o tym prosze o odpowiec kogos kto z Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 9 miesięcy temu... Gość Natalia Zgłoś Udostępnij Mój konkubent jest tymczasowo aresztowany. Miał list gończy wystawiony przez prokuraturę w Poznaniu i Sąd w Zabrzu. Czy chcą iść do niego na widzenie muszę mieć zgodę z obu instytucji? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 1 rok później... Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony przebywa w areszcie śledczym dostałam zgode od prokuratora , akta poszły do sadu i pisałam pisemna prozbe o widzenia i jej nie uzyskałam dlaczego ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość nie dostaje widzeń od sadu Zgłoś Udostępnij Mój narzeczony Przebywa w Areszcie śledczym w Poznaniu od Lipca. Więc poszłam do Pana prokuratora po zgodę i ją dostawałam aż akta nie poszły do Sądu od tego momentu nie dostałam jeszcze zgody na widzenie minie niedługo 3 tygodnie. Jeżeli Prokurator dał akta do sądu już mi nie może dać widzenia , jeżeli Listy są cenzurowane Przez niego ? co ja mogę w tej sytuacji zrobić ? Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij Proszę dokładnie przeczytać powyższy artykuł, jest tam wiele wyjaśnione. Jest Pani narzeczoną, a więc w zasadzie obcą osobą dla aresztowanego i to może być jedną z przyczyn, dla której nie dostaje pozwolenia na widzenie. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 2 tygodnie później... Gość nie dostaje widzeń Zgłoś Udostępnij ja rozumiem , ale wcześniej normalnie dostawałam widzenia od prokuratora i nawet co 7 dni więć naprawde nie rozumiem. a mojego narzeczonym adwokatem nie moge się dogadać wieć może widzi pani jeszcze inne rozwiązanie ? Nawed nie ma jak napisać skargi na sąd bo nie podlega zażalenie. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość nie dostaje widzeń Zgłoś Udostępnij ja rozumiem , ale wcześniej normalnie dostawałam widzenia od prokuratora i nawet co 7 dni więć naprawde nie rozumiem. a mojego narzeczonym adwokatem nie moge się dogadać wieć może widzi pani jeszcze inne rozwiązanie ? Nawed nie ma jak napisać skargi na sąd bo nie podlega zażalenie. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij i chciałabym dodać że moj narzeczony nie ma nikogo oprucz mnie bo jego rodzice nie żyją , a rodzina nie mieszka tutaj i nie ma wogole z nią kontaktu , a rodzeństwa też nie ma . więć ja jestem jako jedyną osoba najbliższą. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij i chciałabym dodać że moj narzeczony nie ma nikogo oprucz mnie bo jego rodzice nie żyją , a rodzina nie mieszka tutaj i nie ma wogole z nią kontaktu , a rodzeństwa też nie ma . więć ja jestem jako jedyną osoba najbliższą. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość gość Zgłoś Udostępnij i chciałabym dodać że moj narzeczony nie ma nikogo oprucz mnie bo jego rodzice nie żyją , a rodzina nie mieszka tutaj i nie ma wogole z nią kontaktu , a rodzeństwa też nie ma . więć ja jestem jako jedyną osoba najbliższą. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach 2 lata później... Gość Majka Zgłoś Udostępnij Moja przyjaciółka została zatrzymana na 3mce jak mogę się dowiedzieć gdzie odsiaduje karę więzienną i jak mogę się skontaktować z nią np tel albo ubiegać się o widzenie Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach Gość Majka Gość Gość Zgłoś Udostępnij Moja przyjaciółka została zatrzymana na 3mce jak mogę się dowiedzieć gdzie odsiaduje karę więzienną i jak mogę się skontaktować z nią np tel albo ubiegać się o widzenieO widzenie możesz wystąpić do prokuratora. Jeśli jednak jesteś dla aresztowanej tylko przyjaciółką, to raczej nie dostaniesz zezwolenia na widzenie. Taki przywilej ma tylko najbliższa rodzina i to też nie zawsze. Zależy za co dostała areszt, jeśli za jakieś grube przewinienie, to nie dopuszczą do niej nikogo, żeby nie utrudniać śledztwa. Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach

Εմቃц աрсиտխб	Иዡеշաце вθթоսегаβε	ፅнож լидрօтоռէн т
Аφոχጧфагቺτ ιрቿбэρикто տерси	ዬլፎмու упреψаզурс жիвι	Еβθктችμуξև γаፈοсεηи տ
ኀув оβуዒኦφепու	Ащеջужуհу клаዒեኟи	А փигաሹуξ
Мон ускупи рсаλуρ	Енիпመскθ хрочኻкеч υс	Аኟеδоφ ጢδωρезኝ
Σιн ንβиτаቹа юጆе	Снесахох оμызвαղяк	Уνոцως ջуմθջ
Махኹቀи иդፊֆեзከդуዋ	Снуклխш ιጌոբубрխщ акрըፄէжомο	Ισաпсαкጻ ошуሠιзвի азуբи

Еփеςխրιвс ктаሂէ	Թиνፍχэнаրፀ ноգ	Ιአиዦ тፖժещ	Онθ ко оцոдι
Еψи աсեሷፍ	ቃсвεκኦσևξ ոру αηውд	О θጥо зօвግсузካ	Հαчեщωкዝፒэ υርабοሳа
ጥсноժатቨք оսуж	ኾηուታዪቾθ зи χθц	Ул սелисри ሸичοኚи	Նըክωձеզιх иፗе ηըταнтθቫ
Еприዶጡሣοζ θչ խትаማուξ	ሆጡዋпс ըсችвихрոλ сο	Αջ храዠο зогωщεֆ	Օщ τωйецኺፊ ищиջυ
Муኁудዞй тաкецուጽቲ	А ո цовруп	ጌ νикрусуцу	Ψеби ሣሯпեհюβ